నెలలు గడిచాయి. ఒక రోజు బస్సులో నందిని కళ్ళలో నీరు. విశ్వాస్ ఏమైందని అడిగాడు. చెప్పలేదు. కానీ వారం రోజుల తర్వాత తెలిసింది – ఆమె ఊరు వెళ్ళిపోతుందని. చదువు పూర్తయింది. ఇక ఈ బస్సు ప్రయాణం ఉండదు.
ప్రతి రోజూ ఉదయం ఆమెను చూడటం అలవాటు చేసుకున్నాడు విశ్వాస్. హైదరాబాద్ లోని ఆ కలకలమైన బస్టాప్ లో, గుంపులో ఎవరో ఒకరిలా ఉండేది నందిని. కానీ విశ్వాస్ కి మాత్రం ఆ గుంపు అంతా ఖాళీగా కనిపించేది... ఆమె తప్ప. romance story telugu
ప్రతిరోజూ ఒకే బస్సు, ఒకే సీటు. విశ్వాస్ ఎప్పుడూ కిటికీ పక్కన కూర్చుంటే, నందిని సరిగ్గా అతని ముందు సీటు తీసుకునేది. గంటల తరబడి బస్సు ప్రయాణం, వాళ్ళ మధ్య మౌనం. అతను ఆమె జడలో పూలు, ఆమె నవ్వు, ఆమె తిరిగి చూడని చూపు... అన్నీ గమనిస్తూ ఉండిపోయేవాడు. నెలలు గడిచాయి
నందిని బస్సు ఆపించింది. వర్షం మళ్ళీ మొదలైంది. కానీ ఆ వర్షంలో ఇద్దరూ నిలబడ్డారు. ఎవరి కళ్ళలో ఎవరు చూసుకుంటూ. చెప్పలేదు
“ఇప్పుడు భయం లేదా?”
“అక్కర్లేదు,” ఆమె చిన్నగా చెప్పింది.
“జలుబు చేసుకుంటారు,” అతను గట్టిగా చెప్పాడు. గొడుగు ఆమె చేతిలో పెట్టి, తాను వర్షంలో నిలబడిపోయాడు.